JANGAN DINANTI PADA YANG TAK SUDI, JANGAN DITUNGGU PADA YANG TAK MAHU

Saturday, October 20, 2012

Selamat Tinggal Makanan Free!

Assalamualaikum pembaca.

Ya bertemu lagi kita kali ni....agak lama berpisahkan, sory sebok sikit banyak benda nak kena pikir (pikir idea nak tulis apa la)...hahaha..tak macam blogger azrina dan nasihah tu, update selalu...byk idea lah diaorang. aku jgn harapp la..klu takda benda big yang berlaku...memang sawang la belog nih.

ok cerita kali nih tak menarik juga tapi macam biasa lah..ni belog aku jadi suka ati aku lah nk cerita apa pon kan...hahahh..sebenarnya cerita kali nih mengenai kerjaya aku sebagai tukang angkat pingan,cawan,sudu dan garpu profesional yang telah berakhir. Ya aku menamatkan zaman bujang aku...ehhhhh salah, zaman keja aku kat Bangunan Kementerian Dalam Negeri pada khamis baru nih. reason dia hanya tuhan saya yang tahu..kehkeh...

Sepanjang 2 bulan kat situ macam2 pengalaman adam timba dan cedok....ahaha yang duka..yang suka..yang paling membanggakan ialah sebiji pinggan dan cawan pon adam tak pecahkan tau..hebat kan! walaupon dibuat dari plastik kira tak pecah tu kira bagus la kan...walau pon berpuluh kali adam jatuh kan...hahaha.

Rakan sekerja pula peramah dan ceria, memang tenggelam lah suara adam kat situ walaupon adam peramah. betol tak kawan2?...ngehhhh. pompuan ada laki pon ada..tapi pompuan mmg adam tak tumpu perhatian sangat (maksud x ramah sangat) sebab yang sorang tu dah kawin..ada anak dah pon...n yang sorang lagi tu cikaro kepada ketua kafe (merangkap pengurus cawangan c2 lah). memamg malas nak beramah la..kang labam biji mata...hahahah...so adakah adam dah beubah?...tidak lagi usha perempuan?....ya adam telah berubah...adam tengok pinggan dan cawan banyak dari perempuan..ya ini betol...kehkehkeh....

Adam masuk kerja situ sepatutnya jam 7 pg...tapi bila dah lama2 nih...makin berani skit datang lewat..n at the last day..adam datang paling lewat...kafe dah open, orang2 lapar dah masuk pon adam tak sampai lagi...hahaha..petanda nak berenti la tu...hahaha...keja abes dalam jam 5..siap kemas sapu, mop semua la..

By the way keja adam bukan setakat angkat2 je..kadang2 co-worker tak datang kenalah ganti..yang teruk bila tukang basuh pinggan tak datang...huishhhh lencun la seluar basuh pinggan...hahahaha...nak g tandas pon pakai apron..sbb nak cover basah kat seluar...hahahaha...miss that moment!... kadang2 juga bantu bungkus air...kalau pandai buat air dah wajib kena buat punya...nasib baiklah buat2 tak pandai...ngehhhh...(semua benda aku yang kena buat!)

Tapi dalam banyak moment keja kat situ, moment terbaik ialah bila time staf situ datang kafe la....uish yang comel2 yang sempat adam scan ada lah 2-3 orang....2 dari imigresen dan 3 dari JPN (dah 5 tu)...hakhak....comel baq hang..tergugat adam..kalau adam ada bini confirm dah bermadu bini adam tu...hahaha... tapi apakan daya hanya mampu memandang la,,,orang angkat pinggan dan gelas..manakan staf nak pandang..isk..isk..isk...
tapi depa ok ja..bila adam senyum depa balas senyum ja...uishhh melting melting baq hangg...hahhaah.

Pastu moment best la jugak ialah time melahap laaa....haahaha..kat situ klu nak makan kena awal dalam jam 11 kna makan dah sbb time tu org tak ramai, bleh fkos keja (kononnye) time lunch nnti. Ko bayangkan kedai  makan tu bapak kau yg punya, amik semahunya lauk, penuhkan pinggan dengan berbagai jenis lauk, air plak tak men la air kenduri (air sirap)....jus epal, jambu...laaa...hahaha...heaven oi heaven..makan free tak kena catu...hahahaha..tapi semua tu dah tak da...huhuhuhu.



Bila kerja kat tempat crowd gitu dah tentulah byk org yang kita jumpakan...ada yang dah rapat juga...bertegur sapa ngn adam...hihih..seronok lah berkawan dengan orang2 yang dah berumur nih...lawak depa pon mendalam...tapi kena pham betol2 laaa..baru boleh tersenyum.hihihi...yang muda2 pon ada...sama kepala ja dgn depa punya sempai (senior)....sebab tu boleh duduk sekali makan,lepak....ermmm byk la cara adam belajar untuk bekerja dengan yang lebih senior...yang kaki ampu pon banyak..yang pemurah pon ada...kira nak belanja orang memanjang....yang harap suka kena belanja pon ada...haha..menunggu jaaaa...macam2 ragam manusia nih.

Serius sepanjang 2 bualn nih amat bermakna bagi adam...sungguh banyak kenangan terkumpul dalam minda nih...dah kena buka folder baru la plak dalam minda nih...hahaha...Terima Kasih adam ucapkan kepada Mak su irah dan suami dan anak2 (bos empunya kafe) bad,man,man besi,kyle,farah,mina,mak njang. kenangan bersama anda akan adam selitkan di minda dan hati ini. terima kasih atas penagalaman yang diberi.

So adam dah berhenti nih, apa haluan adam seterusnya...haaaaa misteri kan....nanti kan episod kerjaya adam  pada episod akan ddatang...hahaha...adam tutup entry kali nih dengan
Assalamualaikum!